Op 10 april 1781 legde ene Ian Bredero de eerste steen van Schiedams veertiende stenen molen. Net als de meeste andere molens werd “De Palm Boom” gebouwd als mout- of brandersmolen. De voor de bouw en exploitatie opgerichte compagnieschap van branders moest door middel van loting worden vervuld omdat de behoefte aan nieuwe maalcapaciteit de productie van de molen ver overtrof.

Omstreeks 1895 werd het laatste compagnieschap ontbonden en de molen verkocht aan een particulier molenaar. In 1901 sloeg het noodlot echter toe: tijdens een brand in stoombranderij De Kraton aan de overkrant van het water, sloegen vonken over naar de kap van de molen en de zeilen en het duurde niet lang of heel de molen brandde uit. De overgebleven stomp werd tot de tweede zolder gesloopt en gebruikt als opslagruimte.

Negentig jaar na de brand startte toch nog een restauratie en herbouw van De Palmboom. De stad en haar inwoners hadden de culturele waarde van haar molenerfgoed herontdekt en dit werd in 1993 bekroond met de opening van het ‘Nederlands Malend Korenmolen Museum’. De molen werd hiertoe omgedoopt tot “De Nieuwe Palmboom”.

Na decennialang bezoekers uit het binnen- en buitenland te hebben ontvangen is het molenmuseum in 2018 verhuisd naar De Walvisch; een andere molen in de stad. Er ontstond daarmee ruimte op, de inmiddels weer hernoemde, De Palmboom voor andere activiteiten.